Κοιμήσου να ηρεμήσεις παιδάκι μου....

Η μικρή μου Λού είναι ένα υπέροχο κορίτσι. Και λέω υπέροχο γιατί αυτό για εμένα μέσα του περιέχει ότι θα ήθελε μια μητέρα... τρυφερότητα, αγάπη και στοργή.
Αλλά...
Τελειώσαν οι διακοπές μας λοιπόν, και αρχίσαμε τον σταθμό (άλλη ιστορία αυτή..). Τις πρώτες μέρες που κάναμε ας πούμε προσαρμογή δεν την άφηνα το μεσημέρι εκεί για ύπνο, την έπαιρνα σπίτι μόλις τρώγανε μεσημεριανό. (σημειωτέο ότι πηγαίνει για 2η χρονιά σταθμό και μάλιστα στον ίδιο...) Ο Ταζ με σώμα 2χρονου...... Δεν το πίστευα. Είπα αμαν να την βάλω σε μια ρουτίνα, και μόλις πέρασαν οι μέρες και τελείωσε η προσαρμογή (χαχαχα) και άρχισε να κοιμάται εκεί είδα μια μικρή βελτίωση με τον εκνευρισμό της. Αλλά παρέμενε μια ανεξήγητη υπερένταση.
Άρχισε να μην θέλει να τρώει, να λέει σε όλα όχι (δλδ να λέει όχι σε ότι και αν της πεις ασχέτου αν ήθελε να πει ναι), να κουράζεται εύκολα στις βόλτες, έκανε πολύ άτσαλα παιχνίδια, μας πλάκωνε και στο ξύλο 2-3 φορές τη μέρα παρότι δεν την έχει αγγίξει ποτέ κανείς μας. Κοιμόταν με νεύρα και ξύπναγε με νεύρα. Απίστευτα νεύρα... Και φυσικά ΓΚΡΙΝΙΑ ΓΚΡΙΝΙΑ ΓΚΡΙΝΙΑ. Το κερασάκι στην τούρτα είναι ότι άρχισε 3-4 μέρες τώρα να κάνει τσίσα πάνω της το μεσημέρι όταν έπαιζε. Παλινδρόμηση θα μου πεις, αλλά περίεργη "σύμπτωση". 

Αναρωτιόμουν λοιπόν τί να φταίει. Και μέσα στην αναζήτησή μου, ανακαλύπτω ότι παρότι έχει αλλάξει η καθημερινότητά της σε σχέση με τις διακοπές, το πρόγραμμα του ύπνου της παραμένει καλοκαιρινό. Δλδ κοιμάται κατά τις 11 και ξυπνάει κατά τις 7 (βασικά ότι ώρα και να την βάλεις για ύπνο στις 7 θα ξυπνήσει χαχαχα) και το μεσημέρι κοιμάται 1-1.30 ωρίτσα. Ψάχνω ψάχνω και βρίσκω το εξής: 

Ηλικία	Νυχτερινός Ύπνος	Ημερήσιος Ύπνος*	Συνολικός Ύπνος
1   μηνός	8 ½	7 (3)	15 ½
3   μηνών	10	5 (3)	15
6   μηνών	11	3 ¼ (2)	14 ¼
9   μηνών	11	3 (2)	14
12 μηνών	11 ¼	2 ½ (2)	13 ¾
18 μηνών	11 ¼	2 ¼ (1)	13 ½
2 χρονών	11	2 (1)	13
3 χρονών	10 ½	1 ½ (1)	12
*Σημείωση: Στην παρένθεση αναφέρεται ο αριθμός των ύπνων κατά τη διάρκεια της μέρας

Συμπέρασμα ; Μας έλειπε ύπνος. 3-4 ώρες ύπνου για να θεωρηθεί ότι το πολύ δραστήριο παιδί μου ξεκουράζεται επαρκώς.

Και το πείραμα ξεκίνησε. Άμεσα. Εχτές ήταν μια πολύ δύσκολη μέρα για εμένα και με το ζόρι κρατιόμουν να μην βάλω τις φωνές όλο το απόγευμα σπίτι. Κάθε 2 λεπτά έκανε και κάτι πιο φοβερό....
Το βράδυ λοιπόν η Λου στις 8.30 ήταν στο κρεβάτι της. Διαβάσαμε την κοκκινοσκουφίτσα και κοιμήθηκε σχεδόν αμέσως. Και όντως ξύπνησε σήμερα το πρωί στις 7.30. Και ήταν πραγματικά ήρεμη, συνεργάσιμη, δεν γκρίνιαζε, ντυθήκαμε όμορφα και ωραία χωρίς πολλά παρακαλετά, και πήγαμε στον σταθμό μας. Και δεν είναι τυχαίο...

Μάλλον λοιπόν, το ταμπεραμέντο της μπουμπούς μου ενισχύονταν x 1000% από την έλλειψη επαρκούς ύπνου και γι αυτό μεταμορφώθηκε σε σούπερ μαμούνι...
 
Θα το καθιερώσουμε λοιπόν, τις ημέρες που έχουμε σχολείο θα κοιμόμαστε στις 8-8.30, θα χάνουμε βέβαια τον Μπομπ που βάζει στις 22.00 το νίκελ (μη γελάτε, αυτό βλέπαμε κάθε βράδυ, αλλά και αυτοί οι άτιμοι τόσοοοοο αργά) αλλά θα τον βλέπει το πρωί που θα πίνει το γάλα της, έτσι για να μην το έχει και παράπονο...

Φιλιά πολλά και καλό Φθινόπωρο σε όλους και όλες!!!

πηγή πίνακα ωρών ύπνου familylife.gr

Ιστορίες Διακοπών: 2 Παράλληλες μίνι ιστορίες διακοπών με κοινό τέλος!

Ιστορία 1



Ξυπνάς το πρωί και τεντώνεσαι νωχελικά.
Κοιτάς το ρολόι σου και λέει 12.00 , το μεσημέρι.
Σηκώνεσαι κάνεις ένα ντουζάκι και φτιάχνεις ένα καφεδάκι, άντε και καμία φρυγανιά με μαρμελάδα αν πείνασες ή αν η βραδινή κρεπάλη τίναξε το στομάχι σου στον αέρα...
Παίρνεις το πρωινό σου και σκέφτεσαι τί να βάλεις σήμερα στην παραλία. Κάπου εκεί χτυπάει το τηλέφωνό σου και κανονίζεις με την παρέα να περάσει να σε πάρει για παραλία.
Ρίχνεις βιαστικά στο τσαντάκι σου το αντηλιακό το κινητό και το βιβλίο σου και βουρ έξω.
Φτάνεις στην παραλία, διαλέγετε πού θα κάτσετε, κάπου που να μην έχει πολύ βαβούρα από κόσμο κλπ και αφού βάλεις το αντηλιακό σου, φτιάχνεις την ξαπλώστρα να είναι στην ευθεία με τον ήλιο και αράζεις... Ανα μία ώρα σηκώνεσαι και κάνεις καμιά βουτιά, και έτσι φτάνει το απογευματάκι.
Ξεκούραστη και ηλιοκαμένη κατευθύνεσαι στο ταβερνάκι, όπου και αρχίζουν "τα γεια μας", τα οποία θα σταματήσουν μόνο όταν τελειώσουν όλοι οι μεζέδες του μαγαζιού...
Η παρέα σκορπίζει για να ανακτήσει τις δυνάμεις της και να ξαναβρεθεί κατά τις 12 έξω από το γνωστό στέκι.....

Ουπς ξημέρωσε, πάλι απ' την αρχή!!!

Ιστορία 2

Ξυπνάς το πρωί και αναρωτιέσαι για πολλοστή φορά πώς γίνεται να καταλήγεις κάθε πρωί εξώριστη στο κάτω μέρος του κρεβατιού, διαγώνια.
Κοιτάς το ρολόι που λέει ότι η ώρα είναι 7.30.
Πιασμένη από την υπέροχη στάση ύπνου ξεκινάς στις μύτες των ποδιών σου να φτιάξεις ένα καφέ. Και ναι, φτάνεις στην κουζίνα αλλά διαπιστώνεις ότι στο κατόπι σου είναι το ζουζούνι σου. ΓΑΛΑΑΑΑΑΑΑΑ ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑ οκ οκ οκ.... Βάζεις το γαλα να ζεσταίνει και ξεκινάς τα πλυσίματα, ντυσίματα κλπ με το γνωστό πλέον σε όλες μας ΟΧΙ, ΜΗ ΜΑΜΑ ΜΟΝΗ ΜΟΥ, ΘΕΛΩ ΝΤΟΡΑ, ΑΣΕ ΜΕ, ιιιιιιαααααααααα κλπ κλπ. Επιτέλους τα έχεις καταφέρει και έχεις τελειώσει και δώσει και το γάλα στο παιδί, το οποίο έχει αράξει και βλέπει επιτέλους την Ντόρα του...
Κάθεσαι να πιεις εκείνον τον ρημαδοκαφέ, και να σκεφτείς, τί ρούχα θα βάλουν όλοι στην παραλία, τί θα φάμε σήμερα, σηκώνεσαι, και μαζεύεις όλες τις πετσέτες και τα μαγιό απ' έξω, τακτοποιείς τις τσάντες της θάλασσας και κάπου εκεί ξυπνάει και το έτερο ήμισυ για καφεδάκι.
Ετοιμάζεις για την θάλασσα, χυμούς, νερά, καφέδες, τοστ, φρούτα 3 αλλαξιές μαγιό, 2 αλλαξιές ρούχα, πλήρη φαρμακείο κλπ και φτιάχνεις ένα αυγουλάκι για να το δώσεις πριν να φύγεις στο παιδί.
Αφού τα τελειώσεις όλα αυτά, πασαλείβεστε αμφότεροι με αντηλιακά και ξεκινάτε για θάλασσα!!
Βρίσκεις ένα σημείο κοντά στο κύμα για να παίζει το παιδί, και απλώνεις το βιός σου. Βγάζεις βιαστικά τα ρούχα σου και ετοιμάζεις το παιδί, με μαγιό, μπρατσάκια, καπέλο και μια φρέσκια στρώση αντηλιακού. Απλώνεις και λίγο αντηλιακό πάνω σου βιαστικά, παίρνεις τα κουβαδάκια σου την βαρκούλα σου κλπ και ξεκινάς το παιχνίδι. Πλέον κάποια στιγμή τα παίζεις και αποφασίζεις να μαζέψεις με το ζόρι το σπλάχνο σου από τα νερά και να πας κατά την ομπρέλα να πάρετε λίγη σκιά, αλλά αυτό αρέσει μόνο σε εσένα, αφού το παιδί κλαίει σπαραχτικά που το παίρνεις από το νερό...Νιώθεις τύψεις που δημιουργείτε τον κακό χαμό στους πέριξ με την φασαρία σας και ελπίζεις να μην αρχίσει το μπουρου μπουρου τί έχει το παιδί κλπ...
Όμως με λίγο χυμό και μπισκοτάκια εξαγοράζεις 5 λεπτάκια ώστε να προλάβεις να ανασυντάξεις δυνάμεις πριν το καμπανάκι χτυπήσει Round 2 !
Και η μέρα στην παραλία κυλάει με πάνω κάτω αυτόν τον τρόπο, μέχρι να κουραστείς εντελώς και να τα μαζέψεις να φύγεις.
Τώρα, σκέφτεσαι, να πάω έξω για φαγητό, και να κυνηγάω την τσουπρίτσα γύρω γύρω στα τραπέζια, να φάω κρύο φαγητό εν τέλη και να φύγω άρον άρον γιατί βαριέται, ή να πάμε σπίτι να φάμε με την ησυχία μας; Ξεκινάτε με την ησυχία σας για το σπίτι, όπου αρχίζει ο μαραθώνιος πλυσίματος-απλώματος-μαγειρέματος, και μετά από καμιά δυο ωρίτσες καταφέρνετε να φάτε.
Σε λίγη ώρα μόλις κόψει η πολύ ζέστη ξεκινάτε για βόλτα σε καμιά παιδική χαρά ή κάτι παρόμοιο, μέχρι τις 9-10 που γυρνάτε αποκαμωμένοι για ύπνο στο σπίτι.
Για οτιδήποτε άλλο εκείνη την ώρα ούτε λόγος....

Πέφτεις στο κρεβάτι και κλείνεις τα μάτια σου πριν καν ακουμπήσεις στο μαξιλάρι. Τα ανοίγεις και .... Ουπς ξημέρωσε, πάλι απ' την αρχή!!!



Φιλάκιαααα!!!!!!!!!!!!!

Λοιπόν πάμε διακοπές?…

Και ήρθε επιτέλους το καλοκαιράκι! Και καλοκαιράκι σημαίνει ένα πράγμα: Διακοπές!

Πού και πώς θα πάμε? Όποια και να είναι η απάντηση, δεν αλλάζει ένα πράγμα: Τα συμπράγκαλα.

Μα πώς γίνεται ένα πλασματάκι τόσο δα να πενταπλασιάζει τα μπαγκάζια των διακοπών?

Δεν με πιστεύεις πρωτάρα μάνα ε? χεχεχεχε

Πάρε λοιπόν μια ιδέα από λίστα μπαγκαζιών για 15 μέρες στο χωριό με μπεμπέ:

Λίστα Διακοπών

• Παρκοκρέββατο και όλα τα αξεσουάρ του, δλδ στρώμα, σεντόνια 3 σετ, 2-3 σελτέδες, μια πικέ κουβερτούλα. Μαξιλάρι. Φυσικά και κανένα αρκουδάκι.
• Καρότσι βόλτας. Εμείς πήραμε και το ποδηλατάκι μαζί…
• Όλα τα ρούχα του, εκτός και αν σκοπεύεις να κάνεις ολημερίς το πλυντήριο (χεριού). Α, και ένα μπουφανάκι, ζακετάκι και κανένα μακρύ παντελονάκι.  Παπούτσια ανοιχτά και κλειστά. Καλτσάκια.
• Πετσέτες μπάνιου, αφρόλουτρο, σφουγγάρι, σαμπουάν, μπατονέτες, γαλάκτωμα. Κρέμα συγκάματος, φυσιολογικό ορό, μυξορουφηχτήρι, χτένα βούρτσα και τσιμπιδάκια, ψαλιδάκι νυχιών. Αντικουνουπικά δωματίου, στικ, αυτοκόλλητα ρούχων.
• Πάνες και μαντηλάκια σε στοκ. Πιπίλες. Επίσης χρήσιμα είναι και τα πανο-μαγιώ.
• 1 σακούλα με όλα τα φάρμακα που πιθανόν να χρειαστούμε. Το μικρό παλιό γνωστό φαρμακείο δεν φτουράει πλέον…
• Για την θάλασσα: φουσκωτό στρώμα, βάρκα, πισίνα. Για όσους δεν είχαν ποτέ ομπρέλα, ήρθε η ώρα να αγοράσουν. Πετσέτες, αντηλιακά, καπέλα, μαγιό, πεδιλάκια-σαγιονάρες, ψάθες κουβαδάκι, ποτιστήρι, φτυαράκια παπάκια τρακτεράκια, μπρατσάκια- σωσίβιο. Θερμός φαγητού και νερού. Κανένα ταπεράκι.
• Για το φαγητο το καρεκλάκι (το μικρό-φορητό), μπωλάκι και πιρουνάκια, κανένα κουτί φαρίν, 3 μπιμπερό και 2 ποτηράκια νερού. Σαλιάρες. Αν ακόμα αλέθετε, θα χρειαστεί και το μούλτι. Παγοκύστες.
• Φυσικά, μερικά παιχνιδάκια, κουδουνίστρες και κανένα παραμύθι. Σλίνγκ ή μάρσιπος.
• Αν χρησιμοποιείτε γιογιό, ετοιμάστε το και αυτό….

Σας έπεισα?

-Το καλό είναι ότι δεν θα χρειαστεί να κουβαλάτε βιβλία και σταυρόλεξα για να σκοτώνετε την ώρα σας στην παραλία κατά την ηλιοθεραπεία. Θα κάνετε τροπικό μαύρισμα τρέχοντας κατά μήκος της παραλίας.

Φιλάκια και καλά κουβαλήματα!

(λείπει τίποτα?)

In art by valia !

Η φίλη μας μαμά Βάλια είναι μία σωστή.... καλλιτέχνης!!!!  Βλέποντας ένα-ένα τα φοβερά προσκλητήρια που έχει στη σελίδα της In art by valia με κάνει να αναρωτιέμαι........ Εγώ πότε θα ξαναβαφτίσω???????
Με φαντασία και όραμα ανταποκρίνεται άμεσα στις ανάγκες του εκάστοτε project και προτείνει τις καλύτερες δυνατές λύσεις, με ατελείωτες και πρωτότυπες ιδέες και δημιουργεί:

• Διαφημιστικά Έντυπα
• Επαγγελματικές Κάρτες
• Επιστολόχαρτα
• Φακέλους
• Αφίσες
• Προσκλητήρια
• Καταλόγους προϊόντων κ.α.

Εγώ βλέποντας δείγματα της δουλειάς της λέω "Είναι απλά Καταπληκτικά!!!"
Εσείς τί λέτε? 

http://www.facebook.com/pages/In-art-by-valia/160808680661140

Η μέση Ελληνίδα

Πάω γυμναστήριο.
Συχνά.
Βέβαια επίσης συχνά τρώω.
Αρκετά.
Αλλά οι υπόλοιπες δεν τρώνε? Ή αν τρώνε, τί τρώνε? Πόσο τρώνε και κάθε πότε?
Και για να έχουμε καλό ερώτημα, μα πώς τα καταφέρνουν?
Κοιτάζω σε εκείνους τους ρημαδοκαθρέφτες γύρω γύρω στην αίθουσα των ομαδικών, και είμαι η μόνη που φοράει μπλούζα με μανικάκι (κοντό, μην παρεξηγηθούμε καλοκαιριάτικα) και φαρδουλή φόρμα. Όλα τα υπόλοιπα κορίτσια είναι με κολανο-ειδή και τοπάκια. Μα χτυπιούνται και δεν κουνάει τίπουτις. Ουφ, εμένα μου κάνει και η υπόκρουση που είχε το φρουί ζελέ το πάλε ποτέ που έλεγε αμαμαού μαμά μαμαού μαμά κλπ κλπ.........
Στον αντίποδα τα παρακάτω..........
Πάω στο κλασικό πολυκατάστημα στο metro mall που έχει και νουμεράκια μπαμπάτσικα να ψωνίσω. Βρίσκω μόνο μικρά μεγέθη και ταπηροκρανιάζομαι. Λέω στην πωλήτρια, πες μου βρε κοπέλα μου, που είναι τα άλλα, αυτά που μου κάνουνννννννν?????? Α, λέει, αυτά φεύγουν πρώτα, και μας ξεμένουν τα μικρά.
Η μέση Ελληνίδα ανήκει στο 14-18 μέγεθος (το ίνγλις έτσι?), και έτσι αυτά κάνουν φτερά μόλις έρθουν.
Μπαρδόν?
Δεν καταλαβαίνω τίποτα.......
Τελικά είμαι μια μέση Ελληνίδα στο μέγεθος? μπααααααααααααααα
Γιατί αν εγώ είμαι μια μέση Ελληνίδα, το καλοκαίρι στην παραλία γιατί δεν βρίσκω και τις υπόλοιπες "μέσες" ? Και εξορίζομαι για να παίξω μια ρακέτα.
Τί εξορίζομαι, κοντεύω να αλλάξω νομό ....

Όχι τπτ άλλο αλλά με την Λου να τρέχει σαν αφηνιασμένη πάνω κάτω όλη την παραλία, τρέχω και εγώ κατά πόδας και κάνω πασαρέλα όλη την ώρα. Και δεν το μπορώ το ολόσωμο το παρεό. Μπλιάχ.

Ουφφφφφφφφφφ, σας παρακαλώ, μέσες ελληνίδες πείτε μου πού θα κολυμπάτε φέτος να έρθω να σας βρω?????????

(πι.ες. Ουδεμία ομοιότητα υπάρχει με την φωτογραφία, αν και θα 'θελα.. κλαψ...)

Το χαρτζιλίκι

 Επιτέλους, ύστερα από τόσα βιογραφικά με πήραν τηλέφωνο για ένα Interview!!!
Αέρας ανανέωση φύσηξε στο μυαλό μου, και με πολύ χαρά άρχισα να φτιάχνω σενάρια για εκείνη την πρώτη συνάντηση. Άντε λέω βρε κουτό, σου 'φεξε...
Η υπόθεση άρχισε να βρωμάει όταν ξεκίνησε η φράση :
-Εμείς πηγαίνουμε με την νέα εθνική συλλογική σύμβαση.
-Μάλιστα λέω. Και τί σημαίνει αυτό?
-Α, λέει, 586 περίπου.
-Καθαρά ε?
-Όχι, μεικτά
-(αρχίζω να νομίζω ότι μου κάνει πλάκα, αλλά συνέρχομαι και λέω...) .... το τετράωρο εννοείτε ε?
-Όχι φυσικά, το οκτάωρο, καθαρά είναι περίπου στα 487.
-Αρχίζω να γελάω και σκέφτομαι να φύγω τρέχοντας. Το σώζω όμως, "Ξέρετε, δεν τα είχα ξανακούσει αυτά τα καινούργια μισθολόγια... δεν γελάω με τα λεγόμενά σας, με τις εξελίξεις ...." (ωχ μεγάλη πατάτα.....).
Κι όμως, ο κόσμος σφάζεται για μια τέτοια δουλειά. Κάνω τις πράξεις, και για το 4ωρο υπολογίζω χονδρικά 242 ευρώ μηνιαία. Μείον οδοιπορικά, και κανένα έκτακτο νερό ή χυμό ή ταξί (τόσες απεργίες γίνονται) και κανένα παναντόλ (ήταν ζόρικη δουλειά) μένουν 160. Ευρώ. Τον μήνα. Αυτό λέγεται μισθός τώρα ή χαρτζιλίκι?
Φεύγοντας, μιλάω με άλλες υποψήφιες που απογοητευμένες κάνουν τσιγάρο κάτω από την εταιρεία. Πού θα πάει αυτή  η ιστορία? Πόσο τελικά θα μας υποτιμήσουν? Νέες με πτυχία, γλώσσες και ένα σωρό εφόδια που κουράστηκαν για να αποκτήσουν και το καλύτερο που έχουν ακούσει τα τελευταία 2 χρόνια ήταν αυτό.
Θα κάτσω στα αυγά μου (τα γνωστά), θα μασουλήσω το τσουρεκάκι μου και θα περιμένω καρτερικά την τέλεια δουλειά να σκάσει μύτη καβάλα στο άσπρο άλογο. (η δικιά μου δλδ, η ολόδικιά μου)...
Καλό Πάσχα!!!!!!!

Πώς να τον σκοτώσετε όταν είναι ήδη νεκρός?

 χα! ... μπα.... τον αγαπώ τον Λουσομπαμπά μας δεν εννοώ αυτόν....

Ο στόχος μου όπως είχα αναφέρει και στο προηγούμενο ποστ μου ήταν ο χρόνος μου. Ο νεκρός χρόνος μου, αυτός που σκότωνα μπροστά στην τηλεόραση ή μπροστά στο καημένο το λάπτοπ μου.
Και πώς καταλαβαίνεις ότι έχεις χρόνο για σκότωμα? Πολύ απλά, το βράδυ ρωτήστε τον εαυτό σας τί κάνατε όλη την ημέρα. Έκανα πρωινό, άλλαξα το μωρό, άπλωσα, πήγα σούπερ μάρκετ, δουλειά κλπ κλπ κλπ.
o.k. αυτές ήταν οι υποχρεώσεις. Για εσάς τί κάνατε? Τίπουτις? κακώς.......
Θα μου πείτε, πού χρόνος και χρήμα για χόμπυ.

Και αν σας πω ότι και τα 2 υπάρχουν και δεν το ξέρετε?

Την ώρα που το βλαστάρι-α κοιμάται ή λείπει στην γιαγιά ή το πάει ο μπαμπάς βόλτα, είναι στον σταθμό, βάλτε ένα DVD με πιλάτες, γιόγκα, αερόμπικ , χορό κλπ από αυτά που ΟΛΕΣ έχουμε στο σπίτι μας από περιοδικά και εφημερίδες. Μπορεί να ασχοληθείτε ένα τέταρτο μόνο αλλά θα είναι κάτι που σας έκανε και γελάσατε με την ψυχή σας, ή απλά κάτι που σας έβγαλε από την ρουτίνα του (βαρετού πλέον?) προγράμματός σας. Και ίσως να σας μπει και το μικρόβιο της άσκησης και το ξανακάνετε και την επόμενη ή την μεθεπόμενη μέρα....(καλά, ίσως είπαμε μην βαράτε...).
Ακόμα καλύτερα αν υπάρχει η δυνατότητα εγγραφής σε ένα γυμναστήριο, ή και σε κάποιο άθλημα (λίγο τένις ίσως ή ακόμα και Pole dancing -that's me!!-χαχαχα) ή ακόμα και λιγάκι τρέξιμο στην γειτονιά με μουσικούλα ή έστω γρήγορο σταθερό βάδισμα... σίγουρα όλα αυτό όσο πεζά και αν ακούγονται θα γεμίσουν τις μπαταρίες σας ειδικά αν καταφέρετε να αδειάσετε και το μυαλό σας ταυτόχρονα!!

Στον αντίποδα της άσκησης η πάσης φύσης χειροτεχνία!! Πλέξτε, κεντήστε, ράψτε κάτι για χαβαλέ: μία μικρή ποδιά για να φοράει το μικράκι σας όταν σας "βοηθάει" στην κουζίνα ή ένα σεντονάκι για να κοιμάται η αγαπημένη του κούκλα (δόξα να ΄χουν όλα αυτά τα άχρηστα σεντόνια που μας παρακαλάνε να τα κάνουμε επιτέλους κάτι..ε, θα πιάσουν τόπο...). Εξάλλου το πλέξιμο είναι χαλαρωτικό και ψυχοθεραπευτικό όπως λέει και η Maria-artist στο blog της http://maria-artist.blogspot.com/2012/01/blog-post_27.html . Γιατί να μας τα φάνε οι γιατροί στο τέλος βρε αδερφέ? Ας χαλαρώσουμε και ας φτιάξουμε και κανένα κασκολάκι για τον επόμενο χειμώνα!!! Να για να ζηλέψετε η Ιωάννα σας πρόλαβε: http://www.facebook.com/groups/343543262322675/
Αν δεν το έχετε με τις βελόνες και τα βελονάκια κάντε κράφτινγκ, φτιάξτε καινούργια κολιεδάκια και βραχιολάκια από εκείνο το κουτί που έχετε με τις κολιεδούμπες που είναι αφόρετες από τότε που πηγαίνατε γυμνάσιο...
Σε περίπτωση που δεν πιάνουν τα χέρια σας ρίξτε το στην κηπουρική!! Φυτέψτε καινούργια λουλουδάκια σε μια ζαρντινιέρα, κάντε δώρο μια ανανέωση στο επιφανειακό χώμα στις γλάστρες σας να ξανανιώσουν τα φυτά μετά τον ύπνο του χειμώνα, ρίξτε και λίγο λίπασμα, φυτέψτε κανένα ζαρζαβατικό φτιάξτε ένα μικρό φυτώριο με αρωματικά που χρησιμοποιείτε στην κουζίνα σας..... 

Τώρα θα μου πείτε, εγώ που δουλεύω ?
Ναι, χρυσή μου, αυτά ισχύουν για όλες μας, υπάρχουν άπειρα χόμπυ, κάποιο θα είναι στα μέτρα σου! Σίγουρα χρειάζεται οργάνωση του χρόνου μας, αλλά όσο ποιο πολυάσχολες είμαστε τόσο ποιο πολύ είναι επιτακτική ανάγκη να έχουμε ένα χόμπυ που θα μας βοηθήσει όχι μόνο να αποβάλλουμε όλο αυτό το συσσωρευμένο στρες, αλλά και να ανανεωθούμε ώστε να μην μας καταπιεί η καθημερινότητα ως προσωπικότητες.


Τέρμα λοιπόν οι δικαιολογίες! Πιάστε τις βελόνες, τα αθλητικά παπούτσια,το σκαλιστήρι και φύγαμε!!!!

Good luck!!!!

Ρε πού ζείτε???????

Μια ματιά στις βιτρίνες των μαγαζιών θα σας....... εξοργίσει!!
Ζουν στον ολόδικό τους κόσμο, και ψάχνουν για κορόιδα! Εν μέσω της μεγαλύτερης κρίσης που έχει γνωρίσει η γενιά μας, αυτοί τον χαβά τους (γι αυτό και είναι άδεια.........μονίμως πλέον).

Ψάχνω αυτόν τον καιρό διάφορα πράγματα προκειμένω να εξοπλίσω το δωμάτιο της κόρης μας. Τσιγκούνα δεν είμαι, απλά είμαι ταπί...
Ξεκίνησα λοιπόν με τα χοντρά, πόρτα, χρώματα...... Λες και χτίζω θησαυροφυλάκιο ένα πράμα. Ρωτάω σε ένα μαγαζί με πόρτες, θέλω λέω μια πόρτα εσωτερική, την ποιο απλή που έχετε. Μπλά μπλού να μην σας τα πολυλογώ 350 ευρά. Μάλιστα λέω, μήπως έχετε κάτι οικονομικότερο? Α μπα μου λέει, μην ψάχνετε τπτ φτηνότερο λέει, αυτό είναι το οικονομικότερο μοντέλο. Α, ωραία σκέφτομαι, η κόρη μου αντί για πόρτα θα έχει ένα σεντόνι με σχοινάκι (δε ολντ φασιον γουέι...). Και τσουπ την επόμενη, μου δίνουν φυλλάδιο ενός πολυκαταστήματος με προσφορά πόρτα κάπου .... 55 ευρώ!!! Για πότε την τσίμπησα δεν μπορείτε να φανταστείτε! Και πάνω που τα είχα βάψει μαύρα, συνειδητοποιώ ότι ο προηγούμενος έψαχνε για κορόιδο, κάτι που θα ήμουν αν στην δεδομένη στιγμή είχα χρήματα να την αγοράσω χωρίς περαιτέρω έρευνα.
Τα ίδια και με τις κουρτίνες... Στο πρώτο μαγαζί μας δειγμάτισαν τα παιδικά υφάσματα, τα οποία ξεκινούσαν από 30 ευρώ το μέτρο και έφταναν στα 70. Σε συνοικιακό κατάστημα της Καλλιθέας...... Μπα λέω, ας πάω και δίπλα... Αλλά και στο διπλανό παρόμοια κατάσταση, λίγο οικονομικότερα, αλλά κάτω από 130 ευρώ για μια βουάλ κουρτίνα δεν έπεφτε. Κάπου εκεί το έριξα στο ebay μπας και βρω τπτ από εκεί, κάτι βρήκα, αλλά ήταν άραφτο και τσίμα τσίμα στις διαστάσεις, υπό σκέψη. Πάω λοιπόν σε ένα μαγαζί στην αγορά της Καλλιθέας και ως δια μαγείας, σχεδόν το ίδιο σχέδιο που ο άλλος είχε 70ευρώ, αυτός το είχε ....15 !!!!!!!!! Και σκέφτομαι ότι μια καλή κίνηση θα ήταν να πάρω ολόκληρο το τόπι και να το μεταπωλήσω στον άλλον που το πουλούσε 70, να βγάλω και το κάτιτίς μου...Τον βαράς κύριε πρόεδρε????????????? Με ένα 50 άρικο φτιάξαμε μια κουρτίνα διπλή κιόλας, ΤΕΛΕΙΑ!!!!
Φεύγοντας από εκεί, σταματάω σε μια βιτρίνα με παπούτσια -όλα πλαστικά- και βλέπω κάτι 60άρια 70άρια, έχασα την μπάλα!!!!! Α λέω!!! Όπως το άλλο (δεν λέμε μάρκα μην τους στεναχωρήσουμε, αλλά είναι πασίγνωστο μαγαζί δίπλα στην πλατεία) στην Ν.Σμύρνη πριν μια σεζόν που λέω καλά, δεν έχετε τπτ σε δέρμα? Α, λέει η κοπελίτσα, λόγω της κρίσης βγάζουμε μόνο δερματίνη για να κρατάμε χαμηλές τις τιμές.. Ποιές τιμές καλέ της λέω? Αυτό το πλαστικό πέδιλο 70 ευρώ είναι καλή τιμή? Καλή τιμή είχε αυτό και της δείχνω αυτό που φορούσα, που το πήρα 15 ευρώ!
Γι' αυτό, τα μάτια μας 1.014, γιατί μπορεί να διανύουμε περίοδο κρίσης, αλλά κοράκια υπάρχουν πολλά. Είναι στο χέρι μας να τους κάνουμε να καταλάβουν ότι τα λιγοστά μας πλέον χρήματα, τα επενδύουμε σε ότι και αν είναι αυτό που χρειαζόμαστε. Από κάλτσες μέχρι ... πόρτες.  Δεν με απασχολεί η προέλευση, αρκεί να σέβονται την τσέπη μου!

Τί είναι βία

Μέσα στα e-mail που παίρνω καθημερινά, σήμερα έλαβα και το παρακάτω που με άγγιξε πολύ πολύ πολύ!!!
Σας το μεταφέρω αν δεν το έχετε διαβάσει ακόμα από κάπου αλλού:


"Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»

«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»

«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»

«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»

«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»

«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»

«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»

«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»

«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»

«Βία είναι  ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»

Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών»

«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»

«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει μην ελπίζεται πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε»

«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες , πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»

«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»

«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»

«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές  να ανησυχούν  για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση»

«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο και δεν έχεις λεφτά για μεθαύριο»

Αθηνά Π.

 Δεν θα πω ότι μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι με την ατιμωρησία, την αδιαφορία όσων μας κυβερνούν που δεν έχουν ιδέα πώς τα βγάζουμε πέρα, είναι πλέον όλα κλισέ,  αλλά θα πω ότι όπου να 'ναι θα ξεσηκωθεί όλος ο κόσμος και οι συνέπειες φοβάμαι ότι θα είναι καταστροφικές.

Ο καθένας από εμάς έχει πνιγεί πλέον να σκέφτεται τα προβλήματα του ¨μικρόκοσμού του" να ξενυχτάει ψάχνοντας να βρει λύσεις (που δεν βρίσκονται), να βρει χρήματα (που δεν υπάρχουν), ξενυχτάει ψάχνοντας να κόψει από παντού...

Εμένα πάντως μου φτάνουν πλέον 3-4 ωρίτσες ύπνου, όλες τις υπόλοιπες βραδυνές ώρες σκέφτομαι πώς θα τα βγάλω πέρα μέχρι το τέλος του χρόνου με αυτήν την κατάσταση που επικρατεί. Πάντως, αποφάσισα πως όσο περνάει από το χέρι μου, από εδώ και στο εξής δεν θα δηλώνω τπτ, θα δουλεύω μαύρα, θα κλέβω το ληστή-κράτος όσο περισσότερο μπορώ.

ΦΙΛΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΝΕΑΡΑ ΣΥΖΥΓΟ

Αυτές τις μέρες τρέχω σαν τον Βέγγο... Λίγο η ανακαίνιση, λίγο κάτι χαρτιά που συμμαζεύω, λίγο το κυνήγι του αφεντικού να πάρουμε κανένα φράγκο περνάει η μέρα σφαίρα. (πού να δούλευα κιόλας, αλλά αυτά προς το παρόν δεσμεύομαι να μην τα αποκαλύψω προς τον παρόν χαχαχχα)
Γενικώς και αορίστως δλδ, γιατί όταν είσαι χωρίς ντόλαρς είναι περιορισμένες οι κινήσεις σου. Μέσα σε όλα προσπαθώ να μαγειρεύω καθημερινά κάτι σχετικά υγιεινό για να τρώει και το μικράκι μας όσο ποιο σωστά γίνεται. Όλο σκέφτομαι τί να φτιάξω να μην τα βαριέται και με την ελπίδα ότι θα ανοίξει κάαααποτε το στόμα με χαρά σπάω συνεχώς το κεφάλι μου..
Αυτό, για εμένα, είναι και πολύ μεγάλη πολυτέλεια μιλάμε!! Δεν περίμενα ποτέ μου να είμαι τόσο τακτική στην κουζίνα, όπου παρότι λάτρευα από πάντα το μαγείρεμα, το βαριόμουν, και 5 στις 10 φορές, έμπαινα στην κουζίνα για να βρω κανένα φυλλάδιο για πίτσα ή σουβλάκια να παραγγείλουμε...
Απόψε λοιπόν που λέτε, στα πλαίσια της ανακαίνισης, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φώς το σούπερ βιβλίο: ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ !!!!!! 
Αααααα λέω, εδώ σε έχω πουλάκι μου, θα μορφωθώ!! Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι δωράκι-κληρονομιά της μαμάς μου, της οποίας της το έκαναν δώρο στον γάμο της (το '75 ???), άρα μιλάμε για αντίκα!
Εκεί λοιπόν που διαβάζω στην εισαγωγή το τετράστηλο με την ιστορία της μαγειρικής, γυρνάω σελίδα και τί να δώ? Ένας τίτλος με κεφαλαία bold γράμματα:

"ΦΙΛΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΝΕΑΡΑ ΣΥΖΥΓΟ"

σας παραθέτω απόσπασμά του (προς γνώση, συμμόρφωση και ψυχαγωγία) :
Με κόκκινο χρώμα, σας παραθέτω τις σκέψεις που πέρασαν από το μυαλό μου διαβάζοντάς το...

Μου γράφεις ότι αύριο εισέρχεσαι εις τον συζυγικόν βίον, πλουσία εις 3 πράγματα , κατά την γνώμην μου, εις την νεότητα, την υγείαν, και την καλήν θέλησιν. (αυτά μας άφησε η τρόικα, αν και για το υγείαν επιφυλάσσομαι).Η προιξ αυτή, την οποία φέρεις είς τον σύζηγόν σου, αντικαθιστά πράγματι οποιανδήποτε άλλην (και τα σεμεδάκια τί θα τα κάνουμε?) , δύναμαι μάλιστα να είπω ότι συντελεί πολύ εις την ευτυχίαν, εαν πράγματι γνωρίζεις να επεκτείνεις την καλήν σου αυτή θέληση εις κάθε πράγμα, ιδίως εις τας φροντίδας της οικίας και προπάντων της μαγειρικής. (μάστα...) (...)
Ο σύζυγος ο οποίος επιστρέφει από το εργαστήριο ή το γραφείο του, έχει χάσει συμαντικάς δυνάμεις (γιατί άραγε? έσκαβε?), αυτό διεγείρει την όρεξη και την επιθυμία του να ανακτήσει νέας από το οικογενειακό τραπέζι.  (δεν πίνει καλύτερα ένα Red Bull να γλυτώσει και το πήγαινε-έλα?)
Φθάνει βιαστικά, κατά την ώρα του φαγητού (αλίμονο, πείνασε ο πασάκας). Εαν εύρει το τραπέζι γυμνόν (και καλά να βρει μόνο το τραπέζι γυμνό, τυχερούλης θα είναι τέτοιος που είναι) ή άσχημα στρωμένον, εαν το φαγητόν είναι κακομαγειρεμένον (καθαρά κατά την γνώμη του και μόνο, για να είμαστε ξεκάθαρες) ή εαν ομοιάζει με εκείνο που εγεύθηκε κατά τις προηγούμενες ημέρες (τον χαλάει η επανάληψη? φάε σουβλάκια τότε χρυσέ μου και φέρε μου και εμένα ένα δίπιττο), θα δοκιμάσει ευθύς εξαρχής μια δυσφορίαν (και σουβλάκια αμα φάει 3-4 δυσφορία θα νοιώσει τί νομίζει δλδ?), την οποία δεν θα εξαλείψει ένα φίλημα με όσην δήποτε τρυφερότητα και αν δωθή. μωρέ τί μας λες, ξυδάκι........

Τουτο δε δυνατόν να γίνει αφορμή δι' ένα δυσάρεστον οικογενειακό βίον (...) (τς τς τς, τί γίνεται στον κόσμο βρε παιδί μου, Τέξας γίναμε...)

Εαν έχεις μικράν κλίση προς την καλαισθησία και την κομψότητα -πράγμα το οποίο σου εύχομαι- (μάζεψέ τα και φύγε πριν σου ζητήσει και τπτ λουλούδια στο τραπέζι) θα έχεις βέβαια τραπεζομάνδηλον και πετσέτας σιδερωμένα και λευκότατα (χάρτινα κάνουν ?), πιάτα και ποτήρια απαστράπτοντα από την καθαριότητα (βρε κουτό τί λές? τα πλαστικά δεν αστράφτουννννν ε?????), καθώς και τα λοιπά επιτραπέζια σκεύη, και επιπλέον προς συμπλήρωση του ελκυστικού αυτού τραπεζιού, εν δοχείο με άνθη - οι σύζυγοι αισθάνονται μεγάλη κλίσιν προς αυτά.-Εγώ στο είπα, αυτός θα ζητήσει και λουλούδια στο τέλος, τώρα λούσου τα...)
Έπειτα να είσαι εύθυμη και γελαστή, ενδεδυμένη και κτενισμένη με κομψότητα και απλότητα (μην φας, θα κάνω γλαρόσουπα), τότε ο σύζυγος, θα καθίσει εις το τραπέζι και θα φάγει με καλή διάθεση, αυτό δεν είναι και ο ευνοϊκότερος παράγων της καλής πέψεως (στο λαιμό να σου κάτσουν παλιοσατράπη, που όλα τα θέλεις στο χέρι), - και θα επανέλθει εις την εργασία του μέχρι εσπέρας (θα τσακιστεί στα Like στο fb, μέχρι τελικής πτώσεως) χωρίς να αισθάνεται την κόπωση, αναμένων ευχαρίστως την ώρα, κατά την οποίαν θα επανεύρη το τόσον θελκτικόν και σαγηνευτικόν πλέον δι 'αυτόν οικογενειακόν τραπέζι.(μην το σχολιάσω αυτό γιατί θα γίνω κακιά...)
Α! πόσο εύκολα θα είχε λυθεί το κοινωνικό ζήτημα (ε πες τε το!!! τόσα χρόνια μας το κρατάγατε μυστικό) εαν η σύζυγος εγνώριζε να καταστήσει την οικογενειακή εστία θερμήν φωλέαν (kerosan καλή μου!!) από την οποίαν ο σύζυγος δεν θα απεσπάτο (απο τπτ πιπίνια??) δια να τρέξει εις την λέσχην ή το ξενοδοχείον (ααααααα.......είπα και εγώ πού θα τα πάει....???????? )! Ας γελάσει όποιος θέλει! (πώς σου πέρασε αυτό από το μυαλό βρέ κουτό? ποιός θα γέλαγε με αυτά τα πράγματα?) Η σωτηρία (της ψυχής?)όμως του οικογενειακού βίου, είμαι πεπεισμένη, ευρίσκεται εις τας χείρας της γυναικός, εις τας χείρας, αι οποίαι γνωρίζουν να χειρίζονται και τας κατσαρόλας.........(στο να τις πετάνε?)........


Julie Servette (ΚΑΛΕΕΕΕΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΑ ΕΓΡΑΨΕ????? Ου να μου χαθεί.......αυτή και τα λουλούδια της)

Ευθυμήσαμε και για απόψε.........

Καληνύχτα!! 

Απόσπασμα από τον ΟΔΗΓΟ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗΣ 

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΣΕΛΕΜΕΝΤΕ

(ΠΑΝΥΓΥΡΙΚΗ ΕΚΔΟΣΙΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΕΝΗ)

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Π.ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΟΣ Α.Ε.